صحنه عاشورای حسین

من،روزی که این عزیزان به سمت این جایگاه جهاد وشهادت وفداکاری حرکت می کردند،آنها را از نزدیک دیدم.

در نزدیکی کرخه کور شهید عزیز حسین آقای علم الهدای(رضوان الله )وبقیه جوانانی را که همراه او بودند وبا دست خالی،بدون تجهیزات،اما با دلی سرشار از عشق وایمان با قلبی استوار از اتکا وتوکل به پروردگار به این طرف می آمدند،ملاقات کردم.

واقعا وقتی انسان آن جوانان را می دید که با عزمراسخ به قلب دریا دشمن می زدند،گویی یکبار دیگر،صحنه  کربلا را به چشم خود مشاهده می کرد.این بیابان ها را نیروهای متجاوز پرکرده بودند،تمام این سرزمین ومظلوم و خون بار در زیر چکمه متجاوزان بود .و نیروها ی مسلح و سازمان های نظامی ما همه تلاش خودشان را برای دفع و سرکوب دشمن می کرددند اما این جوانان با دست خالی به مقابله با دشمن می رفتند.آن روز شاید عده این جوانان بیست ،سی نفر بیشتر نبود .بیست -سی جوان با دست خالی !  

اما با دل استوار از ایمان و توکل به پروردگار در این جا در این بیابان ها چند هزار تانک ونفربر زرهی از دشمن مستقر بود آن جمع کوچک برای مقابله بااین جمع علی الظاهر بزرک می آمد با ایمان به خدا با توکل آن گونه که حسین بن علی (ع) با جمع معدود در مقابه با دریای دشمن ایستاد قلبش نلرزید ،اراده اش سست نشد و تردید در این راه پیدا نکرد این جوانان واقعا همان طور بودند من در همین جا از شهید علم الهدا پریسدم شما از سلاح و تجهیزات چه دارید که این گونه مصمم به جنگ دشمن میروید ؟ 

دیدم اینها دلهایشان انچنان به نور ایمان ،توکل به خدا محکم است که از خالی بودن دست خود هیچ باکی ندارند

حرکت کردند ورفتند آنها خواستار جهاد درراه خدا و پذیرای شهادت در این راه بودند چون میدانستند حق اند شهدای ما در هر نقطه این جبهه عظیم با همین روحیه و همین ایمان جنگیدند .

منبع:به آسمان نگاه کن/خاطرات مقام معظم رهبری/هادی شیرازی/ص468-469

یا سید الساجدین شهادت جان سوز امام چهارم شیعیان را به تک تک خواهرانم تسلیت عرض میکنم

یا صاحب الزمان ادرکنی(عج)

          ای پادشه خوبان ،داد از غم تنهایی

               دل بی تو به جان آمد ،وقت است که باز آیی

          در آرزوی رویت،بنشسته بهراهی

             صد زاهد و صد عابد،سرگشته سودایی

                  مشتاقی و مهجوری،دور از تو چنانم کرد

               کزدست،نخواهدشد،پایان شکیبایی

              ای درد توام درمان،دربستر ناکامی

                 وی یاد توام مونس ،در گوشه تنهایی

              فکر خود رای خود،در امر تو کی کنجد

                کفر است در این وادی خود بینیو خود رایی

            در دایره فرمان،ما نقطهً تسلیمیم

                   لطف آنچه تواندیشی حکم آنچه تو امر فرمایی

                 گستاخی و پرگویی،تا چند کنی ای “فیض”

                  گذر تو از این وادی ،تن ده به شکیبایی

شاعر :مرحوم ملا محسن فیض کاشانی

منبع:شیفتگان حضرت مهدی(عج)_ج:اول