یا سید الساجدین شهادت جان سوز امام چهارم شیعیان را به تک تک خواهرانم تسلیت عرض میکنم

یا صاحب الزمان ادرکنی(عج)

          ای پادشه خوبان ،داد از غم تنهایی

               دل بی تو به جان آمد ،وقت است که باز آیی

          در آرزوی رویت،بنشسته بهراهی

             صد زاهد و صد عابد،سرگشته سودایی

                  مشتاقی و مهجوری،دور از تو چنانم کرد

               کزدست،نخواهدشد،پایان شکیبایی

              ای درد توام درمان،دربستر ناکامی

                 وی یاد توام مونس ،در گوشه تنهایی

              فکر خود رای خود،در امر تو کی کنجد

                کفر است در این وادی خود بینیو خود رایی

            در دایره فرمان،ما نقطهً تسلیمیم

                   لطف آنچه تواندیشی حکم آنچه تو امر فرمایی

                 گستاخی و پرگویی،تا چند کنی ای “فیض”

                  گذر تو از این وادی ،تن ده به شکیبایی

شاعر :مرحوم ملا محسن فیض کاشانی

منبع:شیفتگان حضرت مهدی(عج)_ج:اول

حق شناسی ومحبّت

در قران در مورد احترام به پدر ومادر،دو موضوع که نقش فراوانی در تربیت انسان دارد،تذّکر داده شده است:

الف)انسان باید دارای خصلت حق شناسی باشد،تا این خصلت سودمند که منافع مادی ومعنوی بسیار دارد،در جامعه استقرار یابد.

ب)محبت به پدر ومادر موجب گرمی کانون خانواده است ونقش به سزایی در تربیت و رشد فرزندان خواهد داشت.

در قران می خوانیم:

(ما به انسان در مورد پدر و مادر وصیت (به نیکی )کردیم ،مادرش که اورا با ناتوانی روی ناتوانی، حمل کرد(هنگام بارداری هر روز متحمل رنج ها شد)

و دوران شیر خوارگی او در دو سال پایان می یابد . (آری وصیت کردیم) که برای من وپدر ومادر ت شکر بجای آور .

یعنی مادری که آن همه رنج دوران حمل و شیرخوارگی فرزند را تحمل کرده است ،باید حق او را شناخت و به پاس زحمات او ،به او احترام ونیکی کرد. خداوند می فرماید:در حق پدر ومادر خود این چنین دعا کن:

خدایا !همان گونه که آنان مرا در کوچکی (با مهربانی و محبت ) تربیت کردند ،به آنان مهربانی کن.

ابراهیم بن مهزم می گوید:در محضر امام صادق(ع)بودم.شببه خانه ام بازگشتم،ودر خانه بین من ومادرم بگو مگو شد ونسبت به مادرم درشتی کردم. فردای آن روز پس از نماز صبح،به محضر امام صادق(ع)رفتم.هنوز سخن نگفته بودم که امام به من فرمود:مهزم !تو را به مادرت،خالده چه کار؟که دیشب با او به درشتی سخن گفتی!؟آیا نمی دانی که رحِم او،منزل سکونت تو بود ودامنش،گهواره نوازش گر تو،و پستانش ظرفی بود که از آن شیر می نوشیدی؟

 منبع:آموزه های اخلاقی-رفتاری امامان شیعه/محمدتقی عبدوس ومحمد محمدی اشتهاردی/ص87و92

در گفتار ورفتار امامان(ع)با تعبیرهای گوناگون وتأکیدهای فراوان،احترام ونیکی به پدر ومادر مطرح شده است.در این جا از میان صدها روایت،به ذکر چند نمونه بسنده می کنیم:

عمار بن حیّان می گوید:به امام صادق (ع)عرض کردم:پسرم،اسماعیل به من نیکی می کند.

فرمود:"پسرت،اسماعیل را دوست داشتم واکنون (که به تو نیکی می کند)بیش تر او را دوست دارم."آن گاه فرمود:

“خواهر رضاعی پیامبر(ع)نزد آن حضرت آمد،وقتی که پیامبر(ص)او رادید،شادمان شد وبالاپوش خود را بر زمین گسترد واو را روی آن نشانید.سپس با گرمی و لبخند با او سخن می گفت،تا آن که او برخاست و رفت.

سپس برادر رضاعی اش آمد،رسول خدا(ص)با او نیز احوال پرسی می کرد،ولی آن رفتاری که در ملاقات با خواهرش داشت،با او نداشت.

شخصی راز این تفاوت در برخورد را از آن حضرت پرسید.رسول خدا(ص)در پاسخ فرمود:

لِأَنَّها کانَت أَبَرَّ بِوالِدَیها مِنهُ ،زیرا آن خواهر ،نسبت به پدر ومادرش ،از ان برادر ،خوش رفتارتر بود.

روزی رسول خدا(ص)به خانه فاطمه (ع)رفت.حضرت فاطمه(ع)مشغول نماز مستحبی بود.وقتی صدای پدرش را شنید،نمازش را قطع کرد وشتابان به استقبال او رفت وسلام کرد.پیامبر (ص)دست محبّت برسر فاطمه کشیدو فرمود:"خدا تورا مشمول مهر و رحمتش قرار دهد!حالت چطور است؟”

منبع:اموزه های اخلاقی_رفتاری امامان شیعه/محمد تقی عبدوس ومحمد محمدی اشتهاری/ص88-90