ابوجعفر بن علی بن بابویه قمی ملقب به شیخ صدوق از محدثان سده چهارم که در سال 306ه.ق چشم به جهان گشودن .بنا به گفته نجاشی پدر ایشان از محدثان بنام  قم بودنکه امام حسن عسکری (ع)خطاب به ایشان می فرمایند :یا شیخی ومعتمدی و فقیهی که حکایت از مقام بلند معنوی وعلمی اوست.

شیخ صدوق در محضر پدر بزرگوارشان به کسب علم پرداختنوبعد از فوت پدربزرگوارشان به مدت 15سال در محضر بزرگانی همچون محمد بن حسن بن احمد بن ولید به تحصیل پرداختنودر محضر اساتید هم چون:محمد بن علی بن ماجیلویه،محمد بن موسی بن متوکل،احمد بن محمدبن یحیی عطار ….دانش کسب کردن.

شاگردان ایشان حسین بن عبید اللهغضائری،علی بن احمد بن عباس نجاشی،سید رضی،شیخ مفید وهارون بن موسی تلعکبری نام برد.

عمر رضا کحاله از عالمان اهل سنت در حق او نوشته است:
محمد بن علی بن الحسین … شیعی ( ابوجعفر ) مفسر، فقيه، اصولى، محدث، حافظ، آشناى به رجال، … ( بوده است ).
بيشترين فرصت و زحمت وى صرف جمع‌آورى و تدوین و تبویب و نشر احادیث و نگارش کتب مختلف شد و اين امر جز با تسلط او بر آن رشته‌هاى علمى تحقق نخواهد يافت.
تبويب و تدوين حديث با توجه به موقعيت زمانى صدوق و نبود يا کمبود امکانات نگارشى و تحقيقى در آن عصر، حاکى از تلاش طاقت‌فرساى او است. امروزه انجام چنين امر بزرگ با وجود امکانات زياد حتى از توان يک گروه علمى هم خارج است.
صدوق با کار ابتکارى خود در تنظيم آثار معصومین (علهيم السلام) چشمه‌سارى را جارى ساخت که نسل‌هاى آينده توانستند از جويبار روان و زلال آن نيازهاى علمى و دينى بشريت را مرتفع سازند.

آثار ایشان

 آثار چاپی‌
الاعتقادات‌، الامالی‌؛ التوحید؛ ثواب‌ الاعمال‌ و عقاب‌ الاعمال‌؛ الخصال‌؛ علل‌ الشرائع‌؛ عیون‌ الاخبار الرضا (ع‌)؛ کمال الدین و تمام النعمة، معانی‌ الاخبار؛ «المقنع‌»؛ من‌ لایحضره‌ الفقیه‌؛ «الهدایة»؛ فضائل‌ الاشهر الثلاثة.

آثار خطی‌

اثبات النص
الغیبه و الفضائل

وی پس از گذشت هفتاد و پنج سال از عمرش، در سال ۳۸۱ دعوت حق را لبیک گفت و در شهر ری دیده از جهان فرو بست و در نزدیکی مرقد عبدالعظیم حسنی مدفون گردید.
امروزه آرام‌گاهش به نام ابن بابویه در شهر ری مشهور و آرام‌گاهش زیارت‌گاه مسلمانان و محل استجابت دعای مؤمنان است.

منابع:http://wikifeqh.ir/ _کتاب علم حدیث ص156الی159

ترسی از فقر ندارند گدایان کریم

دست خالی نروند از در احسان کریم

حاجت خواسته را چند برابر داده است،

طیب الله به این لطف دو چندان کریم

کاظمینی“نشدیم ودلمان هم پر بود”

بار بستیم به سوی شاه خراسان کریم

شهادت امام موسی کاظم (علیه السلام)تسلیت

پیامبر اکرم (ص) می فرمایند:

به برادرت وعده ای نده که به آن وفا نکنی.

منبع:مسندالشهاب،ج2،ص87

امام محمدتقی (ع)در روز جمعه دهم رجب المرجب سال 195ه.ق در مدینه چشم به جهان گشود

نام پدر ایشان علی بن موسی الرضا (ع)

نام مادر ایشان سبیکه می باشد

معجزه از امام جواد (ع)

  شیخ مفید از علی بن خالد روایت می کندکه گفت:در آن موقعی که من در سامرا بودم شنیدم مردی از اهل شام برای اینکه ادعای پیغمبری کرده غل وزنجیر نموده اند ودر سامرا زندانی کره اند.

راوی می گوید: من متوجه آن خانه ای که او را حبس کرده بودند شدم وبه پاسبانان محبت کردم وتقاضا نمودم تا مرا بزد او برند،موقعی که با وی گفتگو کردم دریافتم که شخصی صاحب عقل و زیرک است.از او پرسیدم :قصه تو چیست؟وچرا ر این مکان زنانی شده ای؟

گفت:من از اهل شام هستم.ر موضعی که به راس الحسین معروف است مشغول عبادت خدا بودم.

یکی از شب ها که ر محراب عبات به ذکر خا مشغول بودم ناگاه شخص نزد من آمد وفرمود:برخیز!وقتی برخاستم مسافتی را طی کردیم، پس از مدتی دیدم در مسجد کوفه هستم.وی به من فرمود:می دانی که اینجا مسجد کوفه است؟گفتم:آری!آن بزرگوار نماز خواند،من هم با او نماز خواندم.

پس از نماز،مدتی راه رفتیم ،ناگاه دیدم در مسجد حضرت رسول (ص)هستیم .وی به حضرت رسول سلام کردو مشغول نماز شد.من نیز با وی نماز کردم.همین که خارج شدیم ومدتی راه رفتیم ،یم که در مکه معظم هستیم. او طواف کرد،من هم طواف نمودم.

موقعی که بیرون آمدیم ومدتی راه رفتیم،دیدم در همان محراب عبادت خودم در شام هستیم .پس آن حضرت از نظرم غائب شد.پس از این جریان ،من مدت یکسال در تعجب بودم.

همان شخص نزد من آمد.من از زیارت وی خوشحال و مسرور شدم.آن بزرگوار مرا به همان مواضع سال گذشته بر همین که وی مرا به شام بازگردانید وخواست از من مفارققت نماید،

پیامبر اکرم (ص)می فرمایند:رجب نام رودیست در بهشت که هرکس یک روز از ان را روزه بگیرد خداوند از ان نهر به او بیاشامد